Aydınlanma Felsefesi

On sekizinci yüzyıl felsefesine “Aydınlanma Felsefesi“, bu felsefenin içinde yer aldığı tarih dönemine de “Aydınlanma Çağı” adı verilir. Burada aydınlanmak isteyen insanın kendisi, aydınlatılması istenen şey de, insan hayatının anlam ve düzenidir. Aydınlanma, insanın düşünme ve değerlendirmede din ve geleneklere bağlı kalmaktan kurtulup, kendi aklı, kendi görgüleriyle hayatını aydınlatmaya girişmesidir. Avrupa’da insanın hazır bulduğu gelenek şemalarından kopup, hayatının düzenini kendi aklıyla bulmaya girişmesi, Rönesans’la başlar. 18. yüzyıl bu gelişmede en yüksek noktadır.

Aydınlanma felsefesinin özellikleri şunlardır:

Aydınlanma felsefesinin temel özelliklerinden biri, akla duyulan kesin güvendir. Bu nedenle aydınlanma felsefesinde toplumdaki tüm kurumlar akim eleştirmesinden geçirilir; toplum, devlet, din ve eğitim akim ilkelerine göre yeni baştan düzenlenmeye çalışılır.

  • Aydınlanmanın bir başka özelliği, doğa bilimleri yanında insan bilimlerine de önem vermesidir.
  • Aydınlanma felsefesi, laik bir dünya görüşünü benimser.
  • Akla duyulan kesin güven, 18. yüzyılda otoritelere karşı mücadele edilmesine neden olmuştur.
  • Aydınlanma felsefesinde deneye önem verilmiş ve ana konu olarak insan ele alınmıştır.

Kaynak: Emine Yamanlar, Felsefe Tarihi, Ders Kitapları Anonim Şirketi, 2000

Yorum Bırak

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir